Blog jest na motywie nieba z chmurkami...

     Dlaczego? Bo niebo to jeden z najładniejszych widoków na świecie, nieważne czy zachmurzone, czy błękitne albo gwieździste. Jest piękne. Wierzę, że jeśli można wskazać ręką w kierunku raju, to powinno to być właśnie niebo. W nim jest coś takiego, co powinno być w raju. Delikatne piękno, majestat, potęga. Często nie zauważamy ślicznego sklepienia nad nami. To dziwne, no nie? Zauważamy dopiero wtedy, gdy się zachmurzy i zaczyna nas kropić deszczem. Ale wtedy narzekamy na pogodę "pod psem". Ja tam uwielbiam patrzeć na niebo o każdej porze dnia i roku. Zawsze jest piękne. Szczególnie o wschodzie i zachodzie Słońca i podczas bezchmurnej nocy. Co może kryć? 

    Tak, tak, ludzie zaszli daleeeko, jeśli chodzi o podróże w kosmos. Ale ja wiem, że tam jest Raj. Jedyną bramką jest śmierć; tam nie da się polecieć samolotem albo statkiem kosmicznym. Bo jeśli by tak było, to jaki sens miałoby życie uczciwe i dobre?

    Ale ja i tak kiedy się modlę lub rozmawiam z babcią, pradziadkiem i innymi, którzy już odeszli, ja i tak patrzę w chmury.

Czym jest życie? 1

    Mówi się, że drogą. Zgadzam się; to dobre porównanie. Ale nie może to być droga prosta, gładka, bo taka jest nudna. Ja wolę górskie wspinaczki po kamienistych szlakach i krętych ścieżkach, bo mam tę świadomość, że za zakrętem może kryć się coś wspaniałego: piękny widok, słodko pachnący kwiatek. Ale mogę też natknąć się na przewalone drzewo. I co wtedy? Jest Ktoś, kto poda mi rękę i pomoże przez nie przejść. Upadnę, ale wstanę. I to czyni tę moją drogę ciekawą i piękną. Staram się iść tak, by nie żałować postawionych kroków. 
    Wiele osób wybiera tę gładką, prostą drogę. Wsiadają do wygodnego samochodu i patrzą na życie-drogę przez szybę bezpiecznego pojazdu. Droga przed nimi prosta aż po horyzont. Bez głębszych uczuć, przeżyć, niespodzianek. Nuda. Życie przecieka przez palce.
   
    Na szczęście w każdej chwili można zmienić trasę.